*संत शिरोमणी मन्मथ स्वामी यांचा एक अभंग*शिवतोचि देव येरते सेवक ॥ विष्णु ब्रह्मादिक सुरासुर ॥ १ ॥महादेव ऐसें जया असे नांव ॥येथें अभिप्राय तोचि असे ॥२ ॥वेदशास्त्रें आणि पुराणें बोलती ॥ सर्वांसी पशुपती वंद्य जाणा ॥ ३ ॥ऐसा सनकादिकीं केलासे निश्चिय ॥सर्वांसी तो ध्येय उमाकांत ॥ ४ ॥मन्‍मथ म्हणे शिव सगुण निर्गुण ॥ असे परिपूर्ण अविनाश ॥ ५ ॥*अर्थ*या अभंगामध्ये मन्मथ स्वामी सांगतात की, खरा देव फक्त शिवच आहे, आणि बाकी सर्व देवता त्याच्या सेवकांसारख्या आहेत. विष्णू, ब्रह्मदेव तसेच देव-दानव सुद्धा शिवाची उपासना करतात. वेद, शास्त्र आणि पुराणेही हेच सांगतात की सर्वांनी वंदन करण्यासारखा देव म्हणजे पशुपती (शिव) आहे. सनकादिक ऋषींनीही हे सत्य निश्चित केले आहे की सर्वांचे अंतिम ध्येय उमाकांत आहे. मन्मथ स्वामी म्हणतात की, शिव हा सगुणही आहे, निर्गुणही आहे, आणि तो पूर्ण, अविनाशी व शाश्वत आहे.